heel origineel, grappig, muzikaal zeer goed: zowel de moderne snoeiharde muziek als het 5 stemmig akapella gezongen stuk! ookal waren het soms nog een beetje stukjes die elkaar opvolgden, was de spanningsboog toch heel prettig.En ze waren heel consequent in de theatrale vormen die ze gekozen hebben. ben zeer benieuwd naar meer van deze nieuwe makers!
In een woord fantastische een zeer leuke voorstelling hebben een lange tijd niet zo gelachen. jammer dat er niet meer voorstellingen gepland staan zou er best nog een keer heen willen met een aantal vriendinnen. ( denhaag)
Sonja en loes
Een kindervoorstelling, dus het voegde ook erg toe om het in de matinee te zien. De zang was prachtig en zorgde er ook voor dat de hele voorstelling vol energie bleef. Verder was het decor ook erg sterk, namelijk een grote kar die door slim te draaien en te kantelen verschillende scènes echt een heel eigen sfeer gaf. Waarschijnlijk voegt het toe om ook het boek gelezen te hebben, maar ook goed te zien zonder dat dat het geval is (enige nadeel is dat er af en toe iets verteld wordt in plaats van dat dat in een scène zit, maar anders was het ook onhaalbaar geweest. Samen met de kinderen die tijdens de voorstelling in de zaal zaten heb ik de hele tijd geboeid zitten kijken en genoten van de liedjes, de overgangen, de zwaardgevechten, de rekwisieten en de spelers.
Het toneelstuk overgang voor de tweede keer gezien!!!!!!!!!!!!! Super klasse, een aanrader voor iedereen. Wij hebben er ontzettend van genoten, bedankt voor een middag dubbel liggen van het lachen. Adri, Ellen,Riet
de overgang (stichting NEL) heb ik nu twee keer gezien, het was helemaal top! Van voor naar achter een en al herkenning en humor.
Bedankt! genoten heb ik!
Marleen
21.00 uur Dit is geen spel.
21.05 uur De acteurs zeggen dat ze niet spelen, maar dat er vanavond met ons wordt gespeeld.
21.29 uur Drie vrouwen uit het publiek lopen het podium op
21.30 uur De acteurs laten niet merken dat ze schrikken en integreren de drie in het spel dat ze niet spelen.
21.31 uur Ze zetten de muziek hard en proberen een oplossing te bedenken.
21.36 uur We kunnen niet horen hoe ze de vrouwen overreden weer in de zaal te gaan zitten. 21.37 uur Het lukt
22.20 uur We worden uitgescholden, daarna applaudisseren we.
01.00 uur Nog steeds zijn er opgewonden toeschouwers die niet willen aanvaarden dat de acteurs speelden dat ze niet speelden
02.00 uur De laatste toeschouwers verlaten de foyer, de acteurs halen opgelucht adem, ze lachen en drinken.
02.30 uur De artistiek leider van het theater houdt een toespraak waarin hij de acteurs bedankt voor wat ze teweeg hebben gebracht.
03.00 uur Dit is geen minirecensie.
Dit nieuwe Neanderdal is niet alleen toneel spelen en toneel bespotten, het is ook nog eens een perfect uitgevoerd overzicht van stijlmiddelen. Over de voorstelling van de Warme Winkel ben ik zeer enthousiast. Onder ander door de manier waarop elementen uit het overige oeuvre van Nieuw West in de interpretatie van het zes jaar oude Neanderdal zijn verwekt. Laat ik er maar niet langer omheen draaien, ik vind wat Vincent Rietveld en Harpert Michielsen in Neanderdal laten zien briljant. De monoloog A Hard Days Night door Guido Pollemans daarentegen kan me niet boeien. Of dat komt door die keurige zwarte schoenen van de skinhead of omdat de tekst te gedateerd is, ik weet het niet, maar in deze vorm vind ik de herneming van het zestien jaar oude A Hard Days Night een overbodige voorstelling.
Twee kunstenaars ontmoeten elkaar weer na vele jaren. Mooie spelmomenten van Peter Blok en Mark Rietman. Helaas is de plot niet zo krachtig: daarom daarvoor een tomaat. Het spel van de dochter (Love Dijkman) kwam wat gekunsteld over. Wel interessante en onderhoudende voorstelling.
Op de valreep een van de laatste voorstellingen gezien van Zeeuwse Nachten 2. Rond de figuur van Jan van Speijk, die zichzelf ooit opblies om uit de handen van de vijand te blijven, worden we ondergedompeld in een verrassende mengelmoes van soms hilarische, muzikale scènes. Met minimale middelen wordt ons bijvoorbeeld de troonrede van van een stokoude, bijna blinde koningin Amalia; een herrezen Theo van Gogh; de gijzeling van Zeeuws Meisje in Tora Bora voorgeschoteld. Er is veel spelplezier in de groep, het acteren van Rogier Schippers veroorzaakt meerdere lachsalvo’s, kortom: een heerlijk avondje uit.
Wel zijn met name de politieke grappen wel erg correct, de liedteksten tamelijk braaf. Een voorstelling zonder stekels dus. Maar dat is voor een keertje ook wel leuk.